سبک زندگی کمتحرک یکی از مهمترین عوامل خطر قابلپیشگیری در بروز سکتههای قلبی و مغزی محسوب میشود. شواهد علمی نشان میدهد نشستن طولانیمدت و فقدان فعالیت بدنی منظم، حتی در افرادی که از نظر وزن یا سن در محدوده نرمال هستند، میتواند بهطور معناداری ریسک سکته را افزایش دهد. در ادامه، این ارتباط را بهصورت دقیق و کاربردی بررسی میکنم.
سبک زندگی کمتحرک چیست؟
سبک زندگی کمتحرک به الگویی از زندگی گفته میشود که در آن:
-
بیشتر ساعات روز به نشستن یا دراز کشیدن میگذرد
-
فعالیت بدنی منظم (کمتر از 150 دقیقه در هفته) وجود ندارد
-
کارهای روزمره عمدتاً پشتمیزنشینی هستند
نمونههای رایج آن شامل کار اداری طولانی، استفاده مداوم از تلفن همراه و تلویزیون، و جابهجایی با خودرو بهجای پیادهروی است.
ارتباط مستقیم کمتحرکی با سکته
کمتحرکی از چند مسیر اصلی خطر سکته را افزایش میدهد:
1. افزایش فشار خون
فعالیت بدنی منظم باعث انعطافپذیری عروق و کاهش فشار خون میشود. در مقابل، کمتحرکی:
2. اختلال در چربی خون
نشستن طولانیمدت باعث:
3. افزایش قند خون و مقاومت به انسولین
کمتحرکی زمینهساز دیابت نوع ۲ است. دیابت:
4. افزایش وزن و چاقی شکمی
تحرک کم، متابولیسم را کاهش میدهد و چربی احشایی را افزایش میدهد. چاقی شکمی بهطور مستقیم با:
5. افزایش احتمال لختهشدن خون
بیتحرکی طولانی باعث کاهش جریان خون، بهویژه در اندامهای تحتانی، میشود. این وضعیت احتمال تشکیل لخته و حرکت آن به سمت قلب یا مغز را افزایش میدهد.
سکته قلبی یا مغزی؛ هر دو تحت تأثیر کمتحرکی
سبک زندگی کمتحرک در ایجاد هر دو نقش کلیدی دارد و صرفاً محدود به قلب نیست.
آیا ورزش گهگاهی کافی است؟
یک اشتباه رایج این است که تصور میشود «ورزش آخر هفته» اثر نشستن طولانی روزانه را خنثی میکند. واقعیت این است:
یعنی حتی افراد ورزشکار هم باید زمان نشستن پیوسته را کاهش دهند.
راهکارهای عملی برای کاهش ریسک سکته
بدون نیاز به تغییرات افراطی، میتوان اثر کمتحرکی را بهطور جدی کاهش داد:
-
هر 30 تا 60 دقیقه نشستن، 2 تا 5 دقیقه حرکت کنید
-
روزانه حداقل 30 دقیقه پیادهروی تند
-
استفاده از پله بهجای آسانسور
-
انجام حرکات کششی ساده در محل کار
-
ترکیب فعالیت هوازی و قدرتی در طول هفته